jarrro napisał(a):Eli lama sabahtani- Boże , czemuś mnie opuścił - rzecze na koniec. Tylko logiki tu brak . Wcześniej zapowiadał swą śmierć , ustanowił eucharystię.
Potem sponiewierany umiera i czuje się kompletnie opuszczony przez Boga. Skąd to okrucieństwo Boga? Nad swym dzieckiem tak się znęcać? By takie śmiecie jak my ludzie mogli mieć wiarę w zbawienie? W miłość?
Na jakiej podstawie wysnuwasz takie wnioski?
Słowa "Boże, czemuś mnie opuścił" są pierwszymi słowami modlitwy psalmicznej, dokładnie Psalmu 22, w którym król Dawid proroczo opisuje Mękę Pańską.
Psalm 22
Męka Mesjasza i jej owoce
1 Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni: «Łania o świcie». Psalm. Dawidowy.
2 Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko od mego Wybawcy słowa mego jęku.
3 Boże mój, wołam przez dzień, a nie odpowiadasz,
[wołam] i nocą, a nie zaznaję pokoju.
4 A przecież Ty mieszkasz w świątyni,
Chwało Izraela!*
5 Tobie zaufali nasi przodkowie,
zaufali, a Tyś ich uwolnił*;
6 do Ciebie wołali i zostali zbawieni,
Tobie ufali i nie doznali wstydu.
7 Ja zaś jestem robak*, a nie człowiek,
pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu.
8 Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą,
rozwierają wargi, potrząsają głową:
9 «Zaufał Panu, niechże go wyzwoli,
niechże go wyrwie, jeśli go miłuje»*.
10 Ty mnie zaiste wydobyłeś z matczynego łona;
Ty mnie czyniłeś bezpiecznym u piersi mej matki.
11 Tobie mnie poruczono przed urodzeniem*,
Ty jesteś moim Bogiem od łona mojej matki,
12 Nie stój z dala ode mnie, bo klęska jest blisko,
a nie ma wspomożyciela.
13 Otacza mnie mnóstwo cielców,
osaczają mnie byki Baszanu.
14 Rozwierają przeciwko mnie swoje paszcze,
jak lew drapieżny i ryczący*.
15 Rozlany jestem jak woda
i rozłączają się wszystkie moje kości;
jak wosk się staje moje serce,
we wnętrzu moim topnieje*.
16 Moje gardło suche jak skorupa,
język mój przywiera do podniebienia,
kładziesz mnie w prochu śmierci.
17 Bo [sfora]* psów mnie opada,
osacza mnie zgraja złoczyńców.
Przebodli ręce i nogi moje*,
18 policzyć mogę wszystkie moje kości.
A oni się wpatrują, sycą mym widokiem;
19 moje szaty dzielą między siebie
i los rzucają o moją suknię.
20 Ty zaś, o Panie, nie stój z daleka;
Pomocy moja, spiesz mi na ratunek!
21 Ocal od miecza moje życie,
z psich pazurów wyrwij moje jedyne dobro,
22 wybaw mnie od lwiej paszczęki
i od rogów bawolich - wysłuchaj mnie!*
23 Będę głosił imię Twoje swym braciom
i chwalić Cię będę pośród zgromadzenia:
24 «Chwalcie Pana wy, co się Go boicie,
sławcie Go, całe potomstwo Jakuba;
bójcie się Go, całe potomstwo Izraela!
25 Bo On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka,
ani nie ukrył przed nim swojego oblicza
i wysłuchał go, kiedy ten zawołał do Niego».
26 Dzięki Tobie moja pieśń pochwalna płynie w wielkim zgromadzeniu.
Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego*.
27 Ubodzy* będą jedli i nasycą się,
chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają.
«Niech serca ich żyją na wieki»*.
28 * Przypomną sobie i wrócą
do Pana wszystkie krańce ziemi;
i oddadzą Mu pokłon
wszystkie szczepy pogańskie,
29 bo władza królewska należy do Pana
i On panuje nad narodami.
30 * Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi,
przed Nim zegną się wszyscy, którzy w proch zstępują.
A moja dusza będzie żyła dla Niego,
31 potomstwo moje Jemu będzie służyć,
opowie o Panu pokoleniu przyszłemu,
32 a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi:
«Pan to uczynił».
Jest to lamentacja przechodząca w drugiej części w dziękczynienie o charakterze hymnodycznym, nawiązująca do pieśni Sługi Jahwe w Iz 53
Ma też charakter bardzo podobny do Lamentacji przypisywanych Jeremiaszowi, gdzie autor użala się nad spustoszoną Jerozolimą. Takie elegie śpiewano dość powszechnie w żałobie po zmarłym. Jezus sam, czując zbliżającą się śmierć nawiązuje do tej tradycji judaistycznej i rozpoczyna lamentację na Swoją śmierć.
Jezus mówił o sobie, że jest świątynią, którą w trzy dni odbuduje i biadał nad Jeruzalem, że nie pozostanie po niej kamień na kamieniu:
Łk 19,41- 44 - 41 Gdy był już blisko, na widok miasta zapłakał nad nim 42 i rzekł: «O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi! Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami. 43 Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd. 44 Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia».
Śmierć Jezusa na krzyżu była "zburzeniem świątyni", a w Apokalipsie św. Jana mamy Nowe Jeruzalem - małżonkę Baranka będące świątynią, miejscem zamieszkania Boga z ludźmi, a więc obudowaną świątynię.
TUTAJ JEST BARDZO LOGICZNY CIĄG, tylko należy na te słowa patrzeć z perspektywy Proroków, a nie ludzkiej - a więc żalu do Ojca, który Go posłał.
My ludzie pewnie byśmy w kryzysie się tak zachowali, ale nie Jezus, Bóg -Człowiek, który zastrzegł, że zadba, aby ani jedna kreska nie odpadła z Prawa i Proroków.
Jezus wypełnia je do ostatniego tchnienia i umiera z modlitwą prorocką na ustach.
jarrro napisał(a): Proszę tylko , by neofici mi nie odpisywali - oczekuję pomocy od ludzi doświadczonych na drodze Pańskiej , nade wszystko otwartych ludzi. Ustrzeż mnie Panie od niezdrowo nawiedzonych.
Jezus daje miłość a miłość to otwarcie na drugiego człowieka. Rany, czemu ja tu znów wróciłem>? W tym kraju, gdzie króluje najgorsze wydanie katolicyzmu>? Sam nim jestem, ale Rydzyk obrzydza mi życie
![:cry:](./images/smilies/icon_cry.gif)
.
Serdeczne pozdrowienia dla poszukujących i dogłębnie nieszczęśliwych , tkwiących w depresji
jaro
Ja także jestem katoliczką i także dostaję febry na dźwięk słów "o. Rydzyk", ale to nie znaczy, że wszyscy polscy katolicy rozumują jak on głosi. Są jeszcze czytający Biblię, jak ja.
--------------------------------------------------------
Wysłany: Wto Maj 03, 2011 11:10 am
--------------------------------------------------------Mam pytanie do administracji Forum.
Dlaczego ten wątek został przeniesiony z polemik do dyskusji niechrześcijańskich?
Zrozumienie śmierci Chrystusa i rozważania jej, nie są dyskusją ateistów czy satanistów!
To wskazuje, na wyjątkową dyskryminację katolików na tym Forum.
Zapomina się tutaj o podstawowej zasadzie miłości:
1 Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem,
z Boga się narodził,
i każdy miłujący Tego, który dał życie,
miłuje również tego,
który życie od Niego otrzymał. 1 J 5
Katolicy są takimi samymi chrześcijanami jak protestanci, bo są ochrzczeni i narodzili się z Boga.
Jarrro, Bóg mówi do Ciebie, nie chcę cię stracić, poświęciłem, co miałem najcenniejsze. Czy to ma sens? Co zrobisz przyjacielu?
Myślę, że jarro to zrozumie, gdy przestanie patrzeć na Boga ludzkimi oczami i wkładać w głowę Boga ludzkie myśli.
Niestety teza, że Jezus w chwili śmierci wyraża Swój żal i ból, a nie modlitwę, prowadzi do kłamstwa szatańskiego, że oto Bóg jest okrutny i nie kocha nawet własnego Syna.
Szatan od początku stworzenia posługuje się kłamstwem podstawowym, że oto Bóg nie kocha człowieka.
Jeśli teza jarro prowadzi do takiego wniosku, to jest fałszywa, a więc nie do przyjęcia przez chrześcijanina.
--------------------------------------------------------
Od moderacji: Proszę nie pisać post pod postem, zawsze można zaczekać na odpowiedź innych lub użyć opcji zmiany swojego postu.
Na razie moderator połączył Twoje posty, ale proszę na przyszłość uszanować tę zasadę.
Po zwróceniu uwagi na treść postu autora wątku, temat więc jego został przeniesiony w to miejsce zgodnie z zasadami na forum punkt 1 i 2.
--------------------------------------------------------